Strona główna Portal BIP




Odkrywanie Słowa cz.1

List Jakuba - Wprowadzenie

21 luty 2009

List Jakuba to bardzo praktyczny list. Uważa się, że mógł zostać napisany jeszcze przed Ewangeliami, czy innymi księgami NT (pomiędzy AD 45-53), ale jako ostatni został włączony do Kanonu. Bez wątpienia jego autorem jest Jakub, brat przyrodni naszego Pana.

W NT wymienionych jest czterech Jakubów (trzech w Dz. Apost. 1:11-13):

  • 1-szy Jakub, syn Zebedeusza i brat Jana, zabity przez Heroda Agryppę (Dzieje Ap. 12.2; Mat. 4:21; Marek 3:17);

  • 2-gi Jakub, syn Alfeusza, zwany także Jakubem Mniejszym (Marek 15:40);

  • 3-ci Jakub, ojciec Judasza (ale nie Iskarioty) (Łk. 6:16)

  • 4-ty Jakub, brat przyrodni naszego Pana (Mat. 13:55).

W czasach służby Jezusa na ziemi był on jednym z Jego największych przeciwników Ew. Marka 3:21; Jan 7:3-5 ale po nawróceniu się (jak wiemy, Jezus objawił się mu po zmartwychwstaniu 1 Kor. 15:7), Jakub stał się wielkim człowiekiem modlitwy. Uzyskał nawet przezwiska „Wielbłądzie kolana”, „Sprawiedliwy” lub „Usprawiedliwiony” i przez około 30 lat był pastorem kościoła w Jerozolimie Dz. Ap.15:13-21; Gal. 2:9. Uważa się, że został ścięty przez Żydów około roku 61, gdy miał około 60 lat, a jego ciało rzucono w Dolinę Cedronu,

Jest to list ogólny, który tak jak i listy do: Hebrajczyków, Piotra, Jana, Judy nie jest skierowany do jednego konkretnego kościoła, czy osoby. Raczej adresowany jest to chrześcijan żydowskiego pochodzenia, a zarazem do wszystkich wierzących

W Liście Jakuba niewiele jest napisane o samym Chrystusie, czy też o Jego śmierci lub zmartwychwstaniu (tylko w 1:1; 2:1). Jakub przekazuje nam bardziej naukę Jezusa, niż mówi nam o Nim samym. Wiele jest podobieństw między Listem Jakuba a Kazaniem na Górze (Mat. 5-7). Warte zauważenia jest, że Jakub nigdzie nie pisze, że cytuje słowa Jezusa. Ale przekazuje nam echo nauczań naszego Pana, dając komentarz dla Kościoła.

Warto zauważyć podobieństwa z Dz. Ap. 15 (wspomniany w tym rozdziale list był również napisany przez Jakuba).

  • Dz. Ap.15:25 zwrot „umiłowani” (Jak. 1:16, 19;2:5);

  • Dz. Ap.15:13 wezwanie “Posłuchajcie, bracia moi umiłowani!” (Jak. 2:5);

  • Dz. Ap.15:23 pozdrowienia (Jak. 1:1);

  • Dz. Ap. 15:19 konfrontacja (Jak. 5:19-20);

  • Dz. Ap. 15:24 słowo „dusza” (Jak. 1:21; 5:20).

Wiele jest podobieństw między Listem Jakuba a Kazaniem na Górze (Mat. 5-7). Warte zauważenia jest, że Jakub nigdzie nie pisze, że cytuje słowa Jezusa. Ale przekazuje nam echo nauczań naszego Pana, dając komentarz dla Kościoła.

Wierzący przechodzili przez trudny okres w wierze. Jakub pisał, aby ich pocieszyć, zachęcić, ostrzec i napomnieć. W obliczu pewnych niepokojących rzeczy pojawiających się w kościele, używa swego pióra i z serca pastora wypływają nauki mające doprowadzić do koniecznych zmian. Ponieważ pojawiała się mylna nauka oddzielająca wiarę od uczynków, Jakub pragnie skorygować to mylne zrozumienie.

Marcin Luter nazwał List Jakuba "słomianym listem" ponieważ myślał, że naucza on usprawiedliwienia przez uczynki. Ale łatwo zrozumieć nastawienie Lutra, patrząc na jego przeszłość. Dopiero później dostrzegł on, że Jakub i Paweł piszą o tym samym ale z innej perspektywy. Jakub nie stara się ukazać wyższości uczynków nad wiarą, ale raczej wiarę jako źródło uczynków 11:6. Dowodem naszej wiary są dobre uczynki. Nie ma żadnej sprzeczności między Listem do Rzymian i Listem Jakuba; jeden uzupełnia drugi. Oba te listy powinny być czytane w połączeniu z Listem do Galacjan. Usprawiedliwieni przez wiarę (Rzymian), żyjemy w wierze (Galacjan) i w praktyczny sposób wyrażamy naszą wiarę (Jakub).

List Jakuba składa się z 5 rozdziałów, 108 wersetów, 60 trybów rozkazujących (1 polecenie na każde dwa wersety), ponad 40 aluzji do Starego Test. odnoszących się do 20 ksiąg. Używa on natury do zobrazowania nauki biblijnej(1:6,10,11; 3:4,5,7,12; 4:14; 5:2,3,7,18); 21 odnośników do Kazania na Górze; 15 razy zwraca się do wierzących słowem: ''bracia'', jego polecenia pełne są ciepła i współczucia (1:1, 16, 19; 2:2, 5, 15; 3:1, 10, 12; 4:11; 5:7, 9, 10, 12, 19). List Jakuba porównywany jest do Księgi Przysłów (ze względu na wielką liczbę ilustracji). Nie wspomina wcielenia ani zmartwychwstania ale mówi o powrocie Chrystusa (5:7).

Prawdziwy sługa:

  • Prawdziwy sługa bardziej skupia się na DAWANIU niż na BRANIU (najpierw Bóg, inni, ja na końcu). Nasze Ja musi umrzeć, byśmy mogli żyć dla innych.

  • Prawdziwy sługa z ZADOWOLENIEM pozwala swemu Mistrzowi mieć PEŁNĄ KONTROLĘ nad każdą decyzją w jego życiu. Prawdziwe szczęście znajduje się wykonując Bożą wole. Ale jak to robić?

  • Przyp.3:5-6: Zwróć uwagę na czasowniki. Jaki jest pierwszy krok, aby poznać Bożą wolę?

  • Rzym. 12:1-2. Czy mamy popełnić samobójstwo? Nie! Ale musimy uśmiercić nasze egoistyczne pragnienia i wolę.

  • Ps. 123; 32:8-9. Sługa zawsze oczekuje na to, czego pragnie jego mistrz. I powinien być też cały czas gotowy, aby okazać posłuszeństwo. Jeśli mamy problemy dotyczące Bożej woli w naszym życiu, być może musimy uważniej słuchać tego, co jest pragnieniem naszego mistrza. - - Kiedy jesteśmy nieposłuszni, oni musi nas napominać. Heb. 12:5.

  • Prawdziwy sługa koncentruje się na RELACJI z Mistrzem, raczej niż na TRUDNOŚCIACH pracy.

  • Prawdziwy sługa jest ZADOWOLONY z WIERNOŚCI w małym.

Jak szukać tego, co jest Jego wolą?

  • Żyjąc blisko Boga: codzienne chodząc z Panem

  • Krocząc czystą drogą: wyznając codziennie mu grzechy. Nic nie powinno nam przesłaniać Bożego oblicza.

  • Badając uważnie: codziennie czytając, medytując i stosując w praktyce Słowo Boże, a to wszystko z modlitwą. Modlitwa jest pracą naszej duszy, jedyną walutą akceptowaną w niebie. Nie ma chrześcijańskiego życia bez modlitwy!

  • Wpatrując się bez ustanku w Pana: nie tylko raz na tydzień, czy raz na miesiąc ale każdego dnia.

Autorzy: Agnieszka Mikłasz. Opieka nad stroną: mgr inż. Tadeusz Gajdzica. Stronę opublikowano dzięki uprzejmości firmy Netus